Ο Σωτήρης Τσιούφης, αρχηγός στον «Διγενή» Νεοχωρίου σήκωσε αρκετό βάρος στη φετινή επιτυχημένη χρονιά της ομάδας του.
Κατέκτησε με τους συμπαίκτες του το πρωτάθλημα κάνοντας υπομονή κι έχοντας επιμονή έως το τελευταίο δευτερόλεπτο της διοργάνωσης.
Χωρίς δηλώσεις, αλλά με υπέρτατη προσπάθεια στο διάστημα της παρουσίας του.
Ένα παιδί που ξέρει και μπορεί να «μάχεται» σε οποιεσδήποτε συνθήκες, πολύτιμο εργαλείο για κάθε προπονητή και θα ήταν χρήσιμο και την επόμενη χρονιά.
«Θα ήταν» γιατί σύμφωνα με πληροφορίες για προσωπικούς και επαγγελματικούς λόγους θα βρεθεί στη πρωτεύουσα, εκτός απροόπτου.
Μετά τους πανηγυρισμούς για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, με ανάρτησή του, προσπάθησε να δώσει το στίγμα της φετινής προσπάθειας.
Όχι το αγωνιστικό, διότι αυτό αποτυπώθηκε με ακρίβεια στους αγωνιστικούς χώρους μπροστά στα μάτια των φίλων του «Διγενή» αλλά και των αντιπάλων.
Εγραψε για όσα βίωσε, αυτός και οι συμπαίκτες του κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος και η αναφορά του επικεντρώνεται στις συμπεριφορές, στα εμπόδια, στις επιλογές και στη δικαίωση.
Γιατί ο αρχηγός του «Διγενή» μπορεί στον αγωνιστικό χώρο να «μιλάει» με τις προσπάθειές του, αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν έχει άποψη για όλα και θάρρος να την δημοσιοποιήσει όταν και όσο πρέπει.
Η ανάρτηση του;
Όλη τη χρονιά ακούσαμε πολλά.
Μας αμφισβήτησαν, μας πρόσβαλαν, πίστεψαν πως δεν μπορούμε.
Εμείς όμως δεν μπήκαμε ποτέ στη διαδικασία να απαντάμε με λόγια. Περιμέναμε τη στιγμή μας. Γιατί κάποιες πράξεις κάνουν περισσότερο θόρυβο από χίλιες κουβέντες.
Περάσαμε δύσκολες στιγμές, πίεση, άγχος, αδικίες. Αλλά δεν λυγίσαμε. Μείναμε ομάδα, μείναμε ενωμένοι και στο τέλος δείξαμε ποιοι πραγματικά αξίζουν να βρίσκονται στην κορυφή. Το πρωτάθλημα αυτό το κερδίσαμε αγωνιστικά, με ιδρώτα, χαρακτήρα και ψυχή, απέναντι σε όλους και σε όλα.
Υπήρξαν στιγμές που κάποιοι βιάστηκαν να μας κρίνουν, να μας μειώσουν και να πιστέψουν πως δεν μπορούμε να σταθούμε όταν η πίεση μεγαλώνει. Όμως έμαθα να μην απαντάω με δικαιολογίες. Να περιμένω τη σωστή στιγμή και να μιλάω εκεί που πραγματικά μετράει.
Μέσα στο γήπεδο.
3 πρωταθλήματα.
Με την ίδια φανέλα, την ίδια ομάδα, τους ίδιους ανθρώπους.
Δεν έφυγα ποτέ να ψάξω εύκολους δρόμους και έτοιμες επιτυχίες. Έμεινα εδώ, στα δύσκολα και στα εύκολα, γιατί κάποιες ιστορίες αξίζει να τις γράφεις από την αρχή μέχρι το τέλος.
Μαζί δεν κερδίσαμε μόνο τίτλους. Χτίσαμε δεσμούς, χαρακτήρα και στιγμές που θα μας ακολουθούν για πάντα. Από παιδιά που απλά αγαπάνε το ποδόσφαιρο, γίναμε πρωταθλητές ο ένας δίπλα στον άλλον.
Και αυτό δεν συγκρίνεται με τίποτα.
Πάνος Γιδόπουλος
