Νέο μέτωπο, αυτή τη φορά δικαστικό, ανοίγει για την ευλογιά των αιγοπροβάτων, καθώς κατατέθηκε στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Βόλου η πρώτη αγωγή κατά του Ελληνικού Δημοσίου από κτηνοτρόφο που επλήγη από τη νόσο.
Η υπόθεση αφορά κτηνοτρόφο από την περιοχή του Αλμυρού, ο οποίος ζητά να αναγνωριστούν ευθύνες για καθυστερήσεις και παραλείψεις στη διαχείριση της κρίσης, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο υπολογίστηκαν οι αποζημιώσεις.
Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και δικηγόρος Βασίλης Κόκκαλης, η αγωγή χαρακτηρίζεται «ορόσημο», καθώς η Δικαιοσύνη καλείται πλέον να εξετάσει αν τα αρμόδια όργανα του κράτους ενήργησαν εγκαίρως και αποτελεσματικά απέναντι στην επιδημία.
Ο κ. Κόκκαλης εξαπέλυσε σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι υπήρξαν σοβαρές καθυστερήσεις τόσο στην πρόληψη όσο και στην αντιμετώπιση των οικονομικών συνεπειών που υπέστησαν οι παραγωγοί.
Κατά τον ίδιο, οι αρμόδιες υπηρεσίες όφειλαν να προχωρούν άμεσα στη θανάτωση των μολυσμένων ζώων και όχι, όπως υποστηρίζει, μετά από μία ή περισσότερες εβδομάδες σε ορισμένες περιπτώσεις.
Στην αγωγή υποστηρίζεται ότι ο συγκεκριμένος κτηνοτρόφος έχασε περίπου 100 ζώα, αρκετά από τα οποία πέθαναν από την ασθένεια πριν ολοκληρωθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες. Αυτό, σύμφωνα με την πλευρά του παραγωγού, είχε ως αποτέλεσμα να μη συμπεριληφθούν όλα στις αποζημιώσεις.
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται και στις ζωοτροφές. Η πλευρά του κτηνοτρόφου υποστηρίζει ότι, όταν μια μονάδα χαρακτηρίζεται μολυσμένη, οι αποθηκευμένες ζωοτροφές καθίστανται ουσιαστικά άχρηστες και θα πρέπει να αποζημιώνονται.
Στο επίκεντρο της διεκδίκησης βρίσκονται οι απώλειες ζωικού κεφαλαίου, το διαφυγόν εισόδημα, οι ζωοτροφές που δεν μπορούσαν πλέον να αξιοποιηθούν, αλλά και η ηθική βλάβη που, σύμφωνα με τους συνηγόρους, υπέστη η οικογένεια του κτηνοτρόφου.
Η δικηγόρος Πελαγία Χατζηκοσμά ανέφερε ότι πρόκειται για την πρώτη αγωγή κτηνοτρόφων κατά του Ελληνικού Δημοσίου για τη διαχείριση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων, σημειώνοντας ότι με την προσφυγή καταγγέλλονται παράνομες πράξεις και παραλείψεις των αρμόδιων οργάνων.
Όπως υποστηρίζει, αμφισβητείται και ο τρόπος υπολογισμού των αποζημιώσεων για τα ζώα που χάθηκαν, με την πλευρά των παραγωγών να κάνει λόγο για ελλιπή και εσφαλμένη αποτίμηση της πραγματικής αξίας του ζωικού κεφαλαίου.
Η υπόθεση παρακολουθείται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και στη Θεσσαλία, όπου η ευλογιά των αιγοπροβάτων έχει προκαλέσει σοβαρές απώλειες και έντονη ανασφάλεια στον κτηνοτροφικό κόσμο.
Για τους παραγωγούς, το ζήτημα δεν αφορά μόνο τις αποζημιώσεις. Αφορά την ίδια τη δυνατότητα να σταθούν ξανά όρθιες οι εκμεταλλεύσεις που έχασαν ζώα, εισόδημα και παραγωγική συνέχεια.
Ο κ. Κόκκαλης άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να ακολουθήσουν και άλλες προσφυγές από πληγέντες κτηνοτρόφους, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση όφειλε να δώσει λύσεις πριν οι παραγωγοί αναγκαστούν να προσφύγουν στα δικαστήρια.
Η τελική κρίση ανήκει πλέον στη Δικαιοσύνη, όμως η πρώτη αυτή αγωγή δείχνει ότι η υπόθεση της ευλογιάς περνά σε νέα φάση, με τους κτηνοτρόφους να διεκδικούν όχι μόνο οικονομική αποκατάσταση, αλλά και αναγνώριση ευθυνών.
