Η πόλη μοιάζει να πάτησε για λίγο το κουμπί της παύσης.
Το μεσημέρι της Κυριακής βρήκε το κέντρο των Τρικάλων σχεδόν άδειο, με τη ζέστη να κρατά στα σπίτια όσους παρέμειναν εντός των τειχών.
Οι δρόμοι είχαν ελάχιστη κίνηση, τα πεζοδρόμια έμεναν άδεια και τα τραπεζοκαθίσματα περίμεναν τις πιο δροσερές ώρες της ημέρας.
Ακόμη και στα σημεία όπου συνήθως χτυπά η καρδιά της πόλης, οι ήχοι ήταν λιγοστοί.
Ήρεμη πόλη, ήρεμος Ληθαίος
Την εικόνα συμπλήρωνε ο Ληθαίος. Ήρεμος και σχεδόν ακίνητος, διέσχιζε μια πόλη που για λίγες ώρες κινήθηκε στον ίδιο αργό ρυθμό με τα νερά του.
Η σκιά των δέντρων πρόσφερε τη μοναδική πραγματική ανακούφιση από τον δυνατό αυγουστιάτικο ήλιο, όμως ούτε αυτή ήταν αρκετή για να φέρει κόσμο στους δρόμους.
Πολλοί Τρικαλινοί φαίνεται πως επέλεξαν τις κοντινές παραλίες, ενώ άλλοι αναζήτησαν ανάσες δροσιάς στα χωριά και κυρίως στον ορεινό όγκο του νομού. Όσοι έμειναν στην πόλη περιόρισαν τις μετακινήσεις τους στις απολύτως απαραίτητες.
Για λίγες ώρες, τα Τρίκαλα δεν ήταν η γνώριμη ζωντανή πόλη της καθημερινότητας. Ήταν μια ήσυχη αυγουστιάτικη εικόνα, άδειοι δρόμοι, κατεβασμένες τέντες, δυνατός ήλιος και ο Ληθαίος να κυλά ατάραχος στο κέντρο της.
Μια Κυριακή χωρίς βιασύνη. Σαν να έφυγε για λίγο και η ίδια η πόλη διακοπές.
