Νέα απόφαση του Αρείου Πάγου επιβεβαιώνει τα αυστηρά όρια στη μετατροπή συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου στο Δημόσιο, με τη νομολογία να αφορά και τους δήμους.
Με την απόφαση 1149/2026, το Β2 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου απέρριψε την αίτηση αναίρεσης εργαζόμενης που είχε απασχοληθεί μέσω ειδικού προγράμματος του πρώην ΟΑΕΔ στον δημόσιο τομέα υγείας.
Η εργαζόμενη είχε προσληφθεί το 2017 στο Κέντρο Υγείας Φλώρινας με δωδεκάμηνη σύμβαση, η οποία παρατάθηκε διαδοχικά έως τον Φεβρουάριο του 2022. Μετά τη λήξη της, προσέφυγε στη Δικαιοσύνη διεκδικώντας την αναγνώριση της εργασιακής της σχέσης και μισθούς υπερημερίας.
Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι οι συμβάσεις που συνάπτονται στο πλαίσιο του συγκεκριμένου προγράμματος έχουν ορισμένη διάρκεια και λήγουν αυτοδικαίως με την ολοκλήρωσή της.
Τι σημαίνει η απόφαση για τους δήμους
Το βασικό ζήτημα αφορά την εφαρμογή του άρθρου 103 του Συντάγματος, που περιορίζει τη δυνατότητα μετατροπής συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου στον δημόσιο τομέα.
Η νομολογία του Αρείου Πάγου περιλαμβάνει και τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στους οποίους απασχολούνται εργαζόμενοι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου για την κάλυψη διαφόρων υπηρεσιακών αναγκών.
Το γεγονός ότι ένας εργαζόμενος απασχολείται επί σειρά ετών ή καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες δεν αρκεί από μόνο του για να αποκτήσει σύμβαση αορίστου χρόνου.
Παράλληλα, εξακολουθούν να ισχύουν ειδικές νομοθετικές ρυθμίσεις για συγκεκριμένες κατηγορίες εργαζομένων, οι οποίες εξετάζονται με βάση τις ιδιαίτερες προϋποθέσεις τους.
Η νέα απόφαση προστίθεται σε σειρά δικαστικών κρίσεων που διαμορφώνουν το πλαίσιο για τις συμβάσεις εργασίας στο Δημόσιο και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, σε μια περίοδο κατά την οποία η εργασιακή προοπτική των συμβασιούχων παραμένει ανοιχτό ζήτημα.
