Αν νομίζετε ότι το θέμα των ημερών είναι τα τρακτέρ και η ταλαιπωρία στους δρόμους, κοιτάτε το σύμπτωμα και χάνετε την αιτία. Η συνάντηση της Δευτέρας στο Μαξίμου δεν είναι διαπραγμάτευση. Είναι μια πολιτική πράξη με προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα. Και ο λογαριασμός δεν αφορά μόνο τους αγρότες.
Ο Πρωθυπουργός το ξεκαθάρισε πριν καν καθίσουν στο τραπέζι. «Δεν υπάρχει σεντ παραπάνω». Αν αυτό είναι το πλαίσιο, τότε γιατί γίνεται η συνάντηση.
Η απάντηση είναι απλή. Για να παιχτεί το επικοινωνιακό παιχνίδι. Η κυβέρνηση να εμφανιστεί ανοιχτή στον διάλογο και οι αγρότες, αν δεν υποχωρήσουν, να χρεωθούν την ένταση. Πίσω από τις κάμερες όμως, τα βασικά έχουν ήδη κλείσει.
Οι αγρότες καλούνται να διαπραγματευτούν έχοντας χάσει εκ των προτέρων τα κρίσιμα. Τα χρήματα, τη θεσμική προστασία και τα εμπορικά εργαλεία.
Το άλλοθι του «δεν υπάρχουν λεφτά».
Το επιχείρημα είναι γνωστό. Ο προϋπολογισμός δεν αντέχει. Όμως τα χρήματα δεν εξαφανίστηκαν μόνα τους. Η χώρα πλήρωσε βαριά πρόστιμα για την κακοδιαχείριση στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Τα πλήρωσε ο φορολογούμενος.
Και τώρα, το κράτος λέει στον αγρότη ότι το ταμείο είναι άδειο επειδή κάποιοι έπαιξαν με τις επιδοτήσεις. Το παράδοξο είναι ότι βαφτίζονται ενισχύσεις χρήματα που ήδη χρωστούσαν.
Mercosur. Η ήττα που δεν συζητιέται.
Η μεγάλη κουβέντα δεν γίνεται εκεί. Γίνεται στη συμφωνία Mercosur. Με την υπογραφή της, ανοίγει η αγορά σε μαζικές εισαγωγές αγροτικών προϊόντων από τη Λατινική Αμερική, σε τιμές που ο Ευρωπαίος και ειδικά ο Έλληνας παραγωγός δεν μπορεί να ανταγωνιστεί.
Όταν χαθεί ο εγχώριος παραγωγός, η εξάρτηση γίνεται απόλυτη. Και τότε οι τιμές δεν θα καθορίζονται από την αγορά, αλλά από όσους ελέγχουν τις εισαγωγές. Η ακρίβεια του σήμερα θα μοιάζει ήπια μπροστά σε αυτό που έρχεται.
Ζωονόσοι και πολιτικές επιλογές.
Την ίδια στιγμή, ασθένειες θερίζουν τα κοπάδια. Η επιστήμη μιλά για εμβολιασμό. Η πολιτεία αρνείται, για να μη διαταραχθεί το καθεστώς εξαγωγών της φέτας.
Η επιλογή είναι καθαρή. Προστασία της ετικέτας αντί της παραγωγής. Και όταν χαθεί το ζωικό κεφάλαιο, ο κτηνοτρόφος μένει μόνος, χωρίς ουσιαστική αποκατάσταση.
Γιατί αφορά όλους.
Αυτό που συμβαίνει στους αγρότες δεν είναι εξαίρεση. Είναι πρόβα. Σήμερα λένε σε εκείνους να αντέξουν και να πληρώσουν. Αύριο το ίδιο μοντέλο θα εφαρμοστεί σε εργαζόμενους, επαγγελματίες και συνταξιούχους.
Η κοινωνία καλείται να στραφεί απέναντι στους αγρότες, για να μη δει ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι η διάλυση της παραγωγικής βάσης. Και χωρίς παραγωγή, το κόστος ζωής γίνεται ανεξέλεγκτο.
Η συνάντηση στο Μαξίμου δεν γίνεται για να αλλάξει κάτι. Γίνεται για να νομιμοποιηθεί μια ήδη ειλημμένη απόφαση. Αν αυτό δεν μας αφορά, αρκεί να κοιτάξουμε τις τιμές στο ράφι τους επόμενους μήνες.
Η φασαρία που ενοχλεί, είναι συχνά το τελευταίο σήμα κινδύνου.
