Τα Τρίκαλα έχουν μνήμη και δεν ξεχνούν. Πολλοί θυμούνται ακόμα την εποχή που ο Γιάννης Κωτούλας, ως Αντιδήμαρχος, εισήγαγε «καινοτόμες» ιδέες που έκαναν τον γύρο της Ελλάδας. Μία από αυτές ήταν η περίφημη διάβαση-πιάνο , που παρουσιάστηκε με περηφάνια ως η απόλυτη αισθητική παρέμβαση.
Τότε, η Τροχαία είχε παρέμβει ακαριαία. Με την αυστηρότητα του νόμου ανά χείρας, είχε θυμίσει στον «εμπνευστή» αντιδήμαρχο ότι οι δρόμοι δεν είναι καμβάς για πειραματισμούς, αλλά χώροι οδικής ασφάλειας που διέπονται από απαρέγκλιτους κανόνες και το Άρθρο 5 του Κ.Ο.Κ.
Η «λάμψη» που μετακόμισε… στα σαλόνια
Σήμερα, η «λάμψη» εκείνων των ιδεών φαίνεται να λείπει… καθώς οι πρωτεργάτες της σημερινής εικόνας των Τρικάλων έχουν μετακομίσει σε μεγαλύτερα σαλόνια, αφήνοντας πίσω τους μια ολοκαίνουργια πλατεία με διαβάσεις-φαντάσματα.
Στην Κεντρική Γέφυρα, η διαγράμμιση είναι άφαντη. Δεν υπάρχει καμία λευκή γραμμή, παρά μόνο ένας σκέτος κυβόλιθος που «καταπίνει» κάθε έννοια ορατότητας. Οι Τρικαλινοί γνωρίζουν ότι εκεί υπάρχει διάβαση. Ένας ξένος οδηγός όμως, πώς θα το καταλάβει τη νύχτα ή με βροχή; Ή μήπως περιμένουμε να γίνει η «στραβή» για να αναζητήσουμε ευθύνες στα συντρίμμια;
Ερωτήματα προς τον Διοικητή της Τροχαίας
Εδώ προκύπτουν εύλογα ερωτήματα προς τη διοίκηση της Τροχαίας Τρικάλων:
- Είναι νόμιμο να δίνεται στην κυκλοφορία ένα έργο όπου η διάβαση πεζών δεν είναι ευδιάκριτη και άμεσα αντιληπτή από τον οδηγό;
- Ακόμα κι αν υπάρχει εγκεκριμένη μελέτη, διασφαλίζει αυτή στην πράξη την ορατότητα που απαιτεί ο Κ.Ο.Κ.;
- Γιατί τότε το «πιάνο» του Κωτούλα ενοχλούσε επειδή παρέκκλινε από τα πρότυπα, ενώ σήμερα η πλήρης απουσία σήμανσης θεωρείται αποδεκτή;
Η ασφάλεια των πολιτών δεν εξασφαλίζεται με «έξυπνα» δελτία τύπου και με βαριά πρόστιμα σε ποδήλατα και πατίνια, αλλά με την τήρηση των βασικών κανόνων. Αν ο κυβόλιθος χωρίς γραμμές θεωρείται ασφαλής, τότε μάλλον ζούμε σε μια άλλη διάσταση.
Γιατί όταν η διάβαση δεν φαίνεται, το επόμενο που θα φανεί είναι το ατύχημα.
Η εικόνα δεν περιορίζεται σε ένα σημείο.
Σε κεντρικούς δρόμους και διαβάσεις της πόλης, η διαγράμμιση είναι φθαρμένη, ξεθωριασμένη ή σε σημεία σχεδόν ανύπαρκτη, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που ακολουθούν.
Πρόκειται για βασικά στοιχεία οδικής ασφάλειας, που σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι πλέον ευδιάκριτα ούτε για τους οδηγούς ούτε για τους πεζούς.
