Σε κλίμα ανείπωτης οδύνης και με αναπάντητα «γιατί» να πλανώνται πάνω από τις τοπικές κοινωνίες, συγγενείς και φίλοι αποχαιρέτισαν σήμερα τις τρεις από τις πέντε εργαζόμενες που χάθηκαν άδικα στην τραγωδία της μπισκοτοβιομηχανίας «Βιολάντα».
Η Σταυρούλα Μπουκοβάλα, η Αναστασία Νάσιου και η Αγάπη Μπουνόβα οδηγήθηκαν στην τελευταία τους κατοικία, με τον πόνο να μετατρέπεται σε οργή στα χείλη των παιδιών τους, που μίλησαν ανοιχτά για «έγκλημα» και όχι για ατύχημα.
«Δεν ήταν ατύχημα, ήταν αμέλεια»
Στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Μεγαλοχωρίου Τρικάλων, όπου κηδεύτηκε η Αγάπη Μπουνόβα, ο γιος της ράγισε καρδιές με τον επικήδειο λόγο του, ξεκαθαρίζοντας ότι η οικογένεια δεν αποδέχεται την εκδοχή της «κακιάς στιγμής».
«Δεν ήταν ατύχημα, όπως συχνά λέγεται για να κλείνουν γρήγορα οι πληγές. Ήταν αποτέλεσμα αμέλειας, αδιαφορίας και πράξεων που δεν έγιναν όπως έπρεπε», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως «της στέρησαν τη ζωή».
Απευθυνόμενος στη μητέρα του, συγκλόνισε λέγοντας:
«Η φωτιά δεν μπόρεσε να κάψει αυτό που ήσουν, γιατί η αγάπη η δική σου δεν καίγεται. Ζεις στο εγγόνι σου, που θα μεγαλώσει γνωρίζοντας ότι είχε μια γιαγιά που το αγαπούσε απέραντα».
«Τριτοκοσμικός κρατήρας»
Την ίδια ώρα, στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου στο Προάστιο Καρδίτσας, το τελευταίο «αντίο» στη Σταυρούλα Μπουκοβάλα συνοδεύτηκε από βαρύτατες καταγγελίες. Ο γιος της, Άγγελος, μιλώντας στο MEGA, περιέγραψε τις συνθήκες εργασίας με τα πιο μελανά χρώματα.
«Πήγαινε σε αυτό το μέρος που αποδείχτηκε πως ήταν ένας τριτοκοσμικός κρατήρας. Και εκεί, δυστυχώς, ξεψύχησε με έναν άδικο και βίαιο τρόπο», ανέφερε, καταγγέλλοντας πως η μητέρα του «δεν ήταν ευχαριστημένη, επικρατούσε μπάχαλο και δεν υπήρχε καμία πρόνοια για τους εργαζόμενους».
Ο ίδιος δεσμεύτηκε ότι δεν θα σταματήσει «μέχρι να πάνε όσοι φταίνε στη φυλακή».
Βαρύ το πένθος και στο Γρίζανο Τρικάλων, όπου συγγενείς και φίλοι αποχαιρέτισαν την 56χρονη Αναστασία Νάσιου, μητέρα τριών παιδιών. Η μοίρα έπαιξε σκληρό παιχνίδι στην άτυχη γυναίκα, η οποία, σύμφωνα με οικείους της, είχε επιστρέψει από τη Γερμανία μόλις πριν από έξι μήνες και εργαζόταν στο εργοστάσιο για να συμπληρώσει τα ένσημά της, πριν το νήμα της ζωής της κοπεί τόσο βίαια.
