Καλώς ήρθατε στον λόφο του Προφήτη Ηλία, εκεί όπου οι υποδομές εξαφανίζονται, οι πόρτες κλειδώνουν και οι εξαγγελίες εξακολουθούν να αντέχουν στον χρόνο καλύτερα από τα έργα.
Ο χώρος που επί χρόνια αποτελούσε μία από τις ελάχιστες πραγματικές διεξόδους αναψυχής μέσα στην πόλη παρουσιάζει σήμερα μια εικόνα που δύσκολα συμβιβάζεται με τα εκατομμύρια, τα σχέδια και τις μεγαλόπνοες ανακοινώσεις που προηγήθηκαν.
Η ασφαλέστερη παιδική χαρά είναι εκείνη που δεν υπάρχει
Στο σημείο όπου κάποτε λειτουργούσε η παιδική χαρά, σήμερα υπάρχει ένα μεγάλο κενό.
Η εγκατάσταση απομακρύνθηκε επειδή δεν μπορούσε να διατηρηθεί σε ασφαλή κατάσταση. Η λύση υπήρξε, ομολογουμένως, οριστική: όταν δεν μπορείς να συντηρήσεις μια παιδική χαρά, την ξηλώνεις και δεν κινδυνεύει πλέον κανένα παιδί να παίξει.
Έτσι, μία ακόμη υποδομή που χρησιμοποιούσαν οικογένειες και παιδιά δεν επισκευάστηκε, δεν αντικαταστάθηκε και δεν αναβαθμίστηκε. Απλώς εξαφανίστηκε.
Το κενό παραμένει. Προφανώς περιμένει και αυτό την ανάπλαση.
Από ζωολογικός κήπος, Forest Park και τελικά Forest Crash
Λίγα μέτρα πιο πέρα, ο παλιός ζωολογικός κήπος παραμένει κλειστός «μέχρι νεωτέρας».
Ήταν ένας χώρος όπου τα παιδιά μπορούσαν, μέσα στην ίδια τους την πόλη, να δουν κάτι διαφορετικό, να έρθουν σε επαφή με ζώα και να χαρούν μια ξεχωριστή οικογενειακή βόλτα.
Δεν επρόκειτο για κάποιον αδιάφορο ή άχρηστο χώρο. Αποτελούσε σημείο αναφοράς για γενιές Τρικαλινών και μία από τις λίγες δωρεάν επιλογές που διέθετε η πόλη για παιδιά και γονείς.
Στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Forest Park, παρουσιάστηκε ως αναβαθμισμένος χώρος περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και συνδέθηκε με νέες λειτουργίες και ακόμη μεγαλύτερες προσδοκίες.
Σήμερα βρίσκεται πίσω από λουκέτα, με ένα χαρτί στην κλειδωμένη πόρτα να γράφει: «Απαγορεύεται η είσοδος – ο χώρος αποτελεί εργοτάξιο». Αυτό απέμεινε, προς το παρόν, από τον ζωολογικό κήπο.
Το «μέχρι νεωτέρας» ακολουθεί τους δικούς του ρυθμούς, πολύ πιο αργούς από εκείνους με τους οποίους ανακοινώνονταν οι αναπλάσεις.
Από Forest Park, κατέληξε σε Forest Crash. Και μαζί του χάθηκε ένας χώρος που τα παιδιά πραγματικά απολάμβαναν, χωρίς να εμφανιστεί μέχρι σήμερα κάτι καλύτερο στη θέση του.
Η βρύση λειτουργεί ως σημείο συλλογής απορριμμάτων
Δίπλα στην παιδική χαρά που δεν υπάρχει πια, η βρύση παραμένει στη θέση της.
Γύρω της, όμως, δεσπόζουν σακούλες απορριμμάτων, γεμάτος κάδος, πλαστικά ποτήρια, μπουκάλια και σκουπίδια σκορπισμένα στο έδαφος.
Η εικόνα προσφέρει μια διαφορετική εκδοχή περιβαλλοντικής εκπαίδευσης: τα παιδιά δεν μπορούν πλέον να παίξουν στην παιδική χαρά ή να επισκεφθούν τον ζωολογικό κήπο, μπορούν όμως να παρατηρήσουν από κοντά πόσο γρήγορα μετατρέπεται ένας δημόσιος χώρος σε σκουπιδότοπο όταν εγκαταλείπεται.
Τα εκατομμύρια εξακολουθούν να υπάρχουν στις πινακίδες
Στον λόφο δεν λείπουν, πάντως, οι πινακίδες των έργων.
Σε μία από αυτές αναγράφεται το πρόγραμμα δασοπροστασίας AntiNERO III, με συνολικό προϋπολογισμό 4.923.656,57 ευρώ. Το συγκεκριμένο ποσό αφορά ευρύτερο έργο αντιπυρικής προστασίας και όχι αποκλειστικά τον Προφήτη Ηλία.
Παράλληλα, για τη συνολική ανάπλαση του λόφου και της περιοχής είχαν παρουσιαστεί έργα προϋπολογισμού περίπου 7 εκατ. ευρώ, με παιδική χαρά, διαδρομές, φυτεύσεις, πάρκο ενδημικής χλωρίδας, κέντρο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, αναψυκτήριο και άλλες παρεμβάσεις.
Οι εξαγγελίες ήταν πολλές. Οι μακέτες φιλόδοξες. Οι περιγραφές εντυπωσιακές.
Στη σημερινή πραγματικότητα, ο επισκέπτης συναντά μια παιδική χαρά που αφαιρέθηκε, έναν ζωολογικό κήπο που έκλεισε, μια κλειδωμένη εγκατάσταση και μια βρύση πνιγμένη στα σκουπίδια.
Οι πινακίδες, αντιθέτως, παραμένουν σε καλή κατάσταση. Ίσως επειδή είναι η μοναδική υποδομή που δεν χρησιμοποιείται από παιδιά.
Τι απέμεινε τελικά στον λόφο;
Όταν η σημερινή δημοτική διοίκηση και οι προκάτοχοί της ανέλαβαν τη διαχείριση του χώρου, στον λόφο υπήρχαν παιδική χαρά, ζωολογικός κήπος και εγκαταστάσεις που, με όλα τα προβλήματά τους, προσέφεραν κάτι χειροπιαστό στους πολίτες.
Χρόνια αργότερα, αρκετά από αυτά δεν βελτιώθηκαν. Εξαφανίστηκαν.
Το ερώτημα δεν είναι μόνο γιατί υπάρχουν σκουπίδια ή γιατί μια πόρτα παραμένει κλειδωμένη. Είναι τι ακριβώς έχει υλοποιηθεί από όσα ανακοινώθηκαν, πόσα χρήματα έχουν μέχρι σήμερα συμβασιοποιηθεί και πληρωθεί, πότε θα ανοίξει ξανά ο χώρος του πρώην ζωολογικού κήπου και τι προβλέπεται να αντικαταστήσει την παιδική χαρά που αφαιρέθηκε.
Διότι τα Τρίκαλα δεν χρειάζονται ακόμη μία παρουσίαση για το πάρκο που θα αποκτήσουν κάποτε.
Χρειάζονται πίσω εκείνο που ήδη είχαν — ή, επιτέλους, κάτι καλύτερο.
