Η ζωή κύκλους κάνει. Ενας κλείνει και άλλος ανοίγει… Για τον Νίκο Σκόνδρα η σύντομη παρουσία του στο Ζόλιγκεν της Γερμανίας ολοκληρώθηκε μετά από σχεδόν έναν χρόνο, αν και στα Τρίκαλα ο γνωστός και ικανότατος ποδοσφαιριστής απουσίασε μόνο ως φυσική παρουσία καθώς πολλές φορές και πολλοί ποδοσφαιράνθωποι τον ανέφεραν στο διάστημα αυτό και κυρίως όταν η ομάδα του ΑΟΤ με το ζόρι έβρισκε τ’ αντίπαλα δίκτυα. «Που είσαι Νίκο Σκόνδρα» και «αν ήταν ο Νίκος Σκόνδρας» ήταν συνηθισμένες εκφράσεις στις τρικαλινές κερκίδες βλέποντας την χαρακτηριστική δυστοκία που διέκρινε την προσπάθεια των παικτών.
Η Γ’ Εθνική στην Ελλάδα δεν μπορεί να εξασφαλίσει καμιά επαγγελματική σιγουριά με τους περισσότερους προέδρους να κρύβονται και οι συμφωνίες να ξεχνιούνται… στο τέλος της χρονιάς, παρ’ ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα στον ΑΟΤ.
Προτεραιότητα η επαγγελματική αποκατάσταση
Η ποδοσφαιρική του ικανότητα έλλειψε αισθητά αλλά οι προτεραιότητες αλλάζουν όπως και οι ανάγκες, οπότε η επαγγελματική αποκατάσταση προέχει, πόσο μάλιστα όταν υπάρχει και οικογένεια. Αναπόφευκτα λοιπόν, πήρε την απόφαση να ξενιτευτεί.
«Η σύζυγός μου Δώρα στην προσπάθειά της, ως σχεδιάστρια επίπλων, να έρθει σε επαφή με το εξωτερικό για την εταιρία που δούλευε και ν’ ανοίξει επαγγελματικές πόρτες την ώθησε στη Γερμανία ενώ είχα ταξιδέψει πρώτος για να ετοιμάσω το έδαφος για μια πιο ομαλή μετάβαση. Για τον συγκεκριμένο λόγο έφυγα τόσο βιαστικά από την ομάδα του ΑΟΤ δημιουργώντας μια μικρή αναστάτωση.»
Κάθε αρχή και δύσκολη
Κάθε αρχή και δύσκολη» λέει ο σοφός λαός, πόσο μάλιστα όταν η αρχή γίνεται σ’ έναν ξένο τόπο. Μια από τις ισχυρότερες χώρες του κόσμου.
«Στο κομμάτι της μετάβασής μου ήμουν τυχερός. Η μακροχρόνια και εγκάρδια γνωριμία μου με τον Νίκο Γιδόπουλο ο οποίος βρισκόταν στο Ζόλιγκεν μου έδωσε ένα γρήγορο και ασφαλές “διαβατήριο” για την Γερμανική πόλη στην οποία θα μπορούσαμε να συνδυάσουμε εργασία και ποδόσφαιρο, μιας και ο Νίκος αγωνιζόταν στην ομάδα, γνώριζε πρόσωπα και καταστάσεις αλλά και τις ανάγκες μας. Στους πρώτους μήνες ήταν ο άνθρωπος που με φιλοξένησε, που έτρεξε μαζί μας και μας έδωσε πολλές και σημαντικές λύσεις, γιατί χωρίς βοήθεια όλα μοιάζουν πολύ δύσκολα. Στη συνέχεια ανέλαβε ο πρόεδρος της ομάδας του Ζόλιγκεν Πέτρος Ρισβάνης. Με στήριξε στην ομάδα αλλά και επαγγελματικά και ήταν πάντα δίπλα μας. Τους ευχαριστώ και τους δύο για όση βοήθεια μας πρόσφεραν και τους εύχομαι ποδοσφαιρικά, προσωπικά και επαγγελματικά κάθε επιτυχία» τόνισε ο χαρισματικός ποδοσφαιριστής.
Σημαντική η ποδοσφαιρική του παρουσία και στο Ζόλιγκεν
Διαφορετικά ποδοσφαιρικά επίπεδα, διαφορετική ποδοσφαιρική κουλτούρα, οπότε ο χρόνος προσαρμογής απαραίτητος όσο και αν το βίντεο… μιλούσαν, όσο και αν ο τερματοφύλακας του Ζόλιγκεν Νίκος Γιδόπουλος έβαζε το χέρι στη… φωτιά για τον φίλο του Νίκο Σκόνδρα. Ο χρόνος, η υπομονή και η επιμονή όμως τον δικαίωσαν και μαζί με τον Σκόνδρα και την ομάδα η οποία πήρε το εισιτήριο για την Oberliga.
«Χρειάστηκα τον χρόνο μου. Βρήκα ανθρώπους που μ’ αγκάλιασαν από τη πρώτη στιγμή αλλά άλλο το στυλ της Γερμανικής ομάδας, άλλο αυτό που έπαιζα στην Ελλάδα. Μέσα από τις προπονήσεις και τους αγώνες βρήκα τα πατήματά μου και έφτασα στο επίπεδο που μπορούσα απέναντι σε δυνατούς αντιπάλους και σ’ ένα ποδόσφαιρο που έχει ξεφύγει από το Ελληνικό. Γνώρισα καταστάσεις, νοοτροπίες και οργάνωση που στη Γερμανία είναι αυτονόητες και στην Ελλάδα… σπάνιες.
Η προσπάθεια της ομάδας στέφθηκε μ’ επιτυχία παίρνοντας την άνοδο για την Oberliga μια αξιοπρεπέστατη κατηγορία με μεγάλο βαθμό δυσκολίας και ισχυρό κίνητρο για ποδοσφαιριστή. Πανηγυρίσαμε, η ομάδα μου έδειξε πόσο πίστευε σε μένα, η πρόταση ανανέωσης ήρθε, έγινε ειδική μνεία στο πρόσωπό μου και στην προσφορά μου από μια ποδοσφαιρική «οικογένεια», αλλά…»
Ο δρόμος της επιστροφής
Αν και τα σχέδια του Νίκου Σκόνδρα αφορούσαν ένα μακροπόθεσμο πλάνο στη Γερμανία η ευκαιρία της επαγγελματικής αποκατάστασης που έψαξε σε άλλο κράτος ήρθε από το χώρο της εργασίας της συζύγου του και τον έφεραν πίσω «Μια παρουσία της συζύγου μου στην Ελλάδα για ένα πτυχίο έδωσε την αφορμή μιας εποικοδομητικής συζήτησης με το αφεντικό της. Μια επαγγελματική κουβέντα η οποία την αναβάθμισε εργασιακά δίνοντάς της αρμοδιότητες που δεν εκτελούνται από το εξωτερικό αλλά και η δική μου εργασιακή παρουσία στην ίδια επιχείρηση μας φέρνει και πάλι πίσω στην πατρίδα μας.
Η Hellas Wood Theoxaris με έδρα το Αγιόφυλλο δεν αποτελεί απλά μια επαγγελματική στέγη για τη σύζυγό μου αλλά μια δεύτερη οικογένεια με την άψογη συνεργασία εφτά περίπου χρόνων και προσεχώς θ’ αποτελέσει και για μένα μια επαγγελματική αποκατάσταση. Μόνιμος κάτοικος Καλαμπάκας και εργασία στο Αγιόφυλλο από δω και στο εξής. Αυτός και μόνο αυτός είναι ο λόγος που επιστρέφω τόσο σύντομα στην Ελλάδα αφήνοντας πίσω μου ανθρώπους που με στήριξαν, μια ομάδα με άψογη συμπεριφορά και οργάνωση»
Η επόμενη μέρα
Όπως έχουμε καταλάβει εδώ και έναν χρόνο περίπου το ποδόσφαιρο για τον Νίκο Σκόνδρα μπορεί να παραμένει βαθιά ριζωμένο στην καρδιά του, αλλά έχει περάσει σε δεύτερη και τρίτη μοίρα. Η είδηση της επιστροφής του στα Τρίκαλα λογικό ήταν να πυροδοτήσει το ενδιαφέρον πολλών ομάδων ώστε να ενταχθεί στο δυναμικό τους από δω και πέρα.
Ο ίδιος ξεκαθαρίζει το τοπίο. «Με τιμά η επαφή που είχαν αρκετοί παράγοντες μαζί μου ώστε να με εντάξουν στο δυναμικό των ομάδων τους στην ερχόμενη αγωνιστική περίοδο, τόσο από Τρίκαλα, όσο και από γειτονικές πόλεις. Προτεραιότητά μου είναι η εργασία και η παρουσία μου στα γήπεδα θα εξαρτηθεί απ’ αυτή. Πόσο, που και πως θα το δούμε στην πορεία. Με μια καμιά ομάδα δεν έχω συμφωνήσει».
Από το… Hallo (γεια) στο Tschüss (αντίο) ή καλύτερα στο Auf Wiedersehen (εις το επανιδείν). Γιατί όπως αναφέραμε παραπάνω η ζωή κύκλους κάνει και κανείς δεν ξέρει τι ξημερώνει…
Πάνος Γιδόπουλος
