Τα εγκαίνια της κεντρικής πλατείας των Τρικάλων το βράδυ της Κυριακής είχαν όλα όσα απαιτεί μια επίσημη γιορτή.
Μουσικές, αγιασμό, κορδέλα, πυροτεχνήματα, χαμόγελα και φυσικά τους επισήμους στις πρώτες θέσεις.
Αν άκουγε όμως κανείς μόνο όσα ειπώθηκαν πίσω από τα μικρόφωνα, θα δυσκολευόταν να πιστέψει ότι μιλάμε για την ίδια πλατεία που εδώ και χρόνια αποτελεί αντικείμενο γκρίνιας, αντιπαράθεσης και έντονης συζήτησης στα Τρίκαλα.
Ο Δήμαρχος Νίκος Σακκάς, ο πρώην Δήμαρχος και υπουργός Δημήτρης Παπαστεργίου, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας και ο αρχιτέκτονας του έργου Κωνσταντίνος Μωραΐτης πήραν τον λόγο.
Και παρά τις αναφορές στις καθυστερήσεις, το τελικό μήνυμα που εξέπεμψε η εξέδρα ήταν σχεδόν ενιαίο.
Η πλατεία πέτυχε.
Το πράσινο αυξήθηκε, η εικόνα του κέντρου άλλαξε και ένα έργο που πέρασε από δύο δημαρχιακές περιόδους παρουσιάστηκε πλέον ως μια σημαντική κατάκτηση για την πόλη.
Για λίγη ώρα, τουλάχιστον, η πολυετής γκρίνια έμοιαζε να έχει εξαφανιστεί.
Στην εξέδρα όλα καλά
Αυτό ήταν ίσως και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της βραδιάς.
Όσοι ανέβηκαν στο μικρόφωνο είχαν κάθε λόγο να βλέπουν τη θετική πλευρά του έργου.
Ο ένας το ξεκίνησε, ο άλλος το ολοκλήρωσε, η Περιφέρεια είχε τη δική της συμμετοχή και ο αρχιτέκτονας υπερασπίστηκε τον σχεδιασμό του.
Έτσι, λίγο λίγο, όλοι πήραν το δικό τους κομμάτι από την επιτυχία.
Μόνο που η πλατεία δεν γεννήθηκε το βράδυ των εγκαινίων.
Οι Τρικαλινοί την παρακολουθούν εδώ και χρόνια.
Έζησαν τις λαμαρίνες, τις καθυστερήσεις και την πολύχρονη αναστάτωση στο κέντρο. Και όταν τελικά αποκαλύφθηκε το αποτέλεσμα, η συζήτηση δεν σταμάτησε.
Η γκρίνια απλώς άλλαξε αντικείμενο.
Από το «πότε θα τελειώσει» πέρασε στο «τι τελικά φτιάχτηκε».
Αισθητική, σκιά, πράσινο, λειτουργικότητα και επιλογές της ανάπλασης συνέχισαν να συζητούνται ακόμη και μετά την ολοκλήρωση του έργου.
Αυτή η πλευρά της πόλης δεν ακούστηκε ιδιαίτερα στα εγκαίνια.
Οι πολίτες δεν ακολούθησαν τον ίδιο ενθουσιασμό
Κόσμος υπήρχε στην πλατεία.
Η εικόνα όμως δεν παρέπεμπε σε μια πόλη που είχε κατέβει μαζικά στο κέντρο για να πανηγυρίσει μαζί με τους επισήμους.
Και αυτό δημιούργησε μια εμφανή αντίθεση.
Στην εξέδρα περίσσευαν τα καλά λόγια.
Κάτω από την εξέδρα, ο ενθουσιασμός ήταν σαφώς πιο συγκρατημένος.
Αυτό από μόνο του δεν αποδεικνύει γιατί κάποιοι Τρικαλινοί επέλεξαν να μη βρεθούν στα εγκαίνια.
Δείχνει όμως ότι η πανηγυρική εικόνα των ομιλιών δεν ταυτιζόταν απόλυτα με την εικόνα μιας πόλης που εδώ και χρόνια έχει εκφράσει επιφυλάξεις και παράπονα για το συγκεκριμένο έργο.
Και ίσως αυτή να ήταν τελικά η πιο εύγλωττη στιγμή της βραδιάς.
Οι επίσημοι έκοψαν την κορδέλα έχοντας σχεδόν καταλήξει ότι η πλατεία αποτελεί μια μεγάλη επιτυχία.
Οι Τρικαλινοί έχουν ακόμη πολύ περισσότερο χρόνο για να βγάλουν τη δική τους ετυμηγορία.
Γιατί τα πυροτεχνήματα κράτησαν λίγα λεπτά.
Η πλατεία θα μείνει εκεί για δεκαετίες.
