Τρίκαλα, έτος 2026. Στο ένδοξο «Ψηφιακό Βασίλειο» της πόλης, ο νέος Άρχοντας (Νίκος Σακκάς) προσπαθεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα, την ώρα που η «Παλιά Φρουρά» των έμπιστων του τέως Βασιλιά (Παπαστεργίου) φαίνεται να του τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια.
Η Κληρονομιά των «Μακετών»
Όλα ξεκίνησαν όταν ο Παλιός Βασιλιάς έφυγε για το μεγάλο Παλάτι της Πρωτεύουσας, αφήνοντας πίσω του ένα Βασίλειο γεμάτο εργοτάξια, σκάμματα και «μαγικές εικόνες». Υποσχέθηκε γέφυρες που θα ένωναν τον λαό (Μαρούγγαινα), πλατείες-στολίδια και μια Πισίνα που θα ζήλευε και η Ολυμπιάδα.
Στην πράξη, ο νέος Άρχοντας παρέλαβε μια πόλη «ανοιχτή» και μια λίστα έργων που μοιάζουν με τον γρίφο της Σφίγγας. Η Κεντρική Γέφυρα τρίζει, η Μαρούγγαινα αγνοείται και οι πλατείες θυμίζουν σεληνιακό τοπίο.
Το «Θερμοκήπιο» και οι Εμπιστευτικοί Ιππότες
Το τελευταίο χτύπημα ήρθε από το κολυμβητήριο του Αη Γιώργη. Εκεί που όλοι ετοιμάζονταν για βουτιές, η «Αστική Ανάπτυξη» –υπό την ηγεσία ενός Ιππότη της Παλιάς Φρουράς (Ζιώγας)– έστειλε ένα «περιστέρι» με μαντάτα-φωτιά: Η πισίνα δεν είναι πισίνα, είναι θερμοκήπιο!
Αντί ο Ιππότης να στηρίξει τον νέο Άρχοντα στον αγώνα του να τελειώσει το έργο, επέλεξε τη μέθοδο της «εμπιστευτικής» επιστολής που… ως δια μαγείας δημοσιεύτηκε παντού. Το «βαθύ λαρύγγι» του Παλατιού φρόντισε να εκθέσει τον Άρχοντα, την ώρα που εκείνος προσπαθούσε να βρει λύση στις κατασκευαστικές αστοχίες που του κληροδότησαν.
Παιχνίδια Εξουσίας με το Μαγιό στο Χέρι
Το δράμα είναι ξεκάθαρο: Τα «Παπαστεργάκια» φαίνεται να μην αφήνουν τον Σακκά να κάνει τη δουλειά του. Τον αφήνουν εκτεθειμένο στις επιθέσεις των «βαρβάρων» (αντιπολίτευση), ενώ οι ίδιοι οχυρώνονται πίσω από τεχνικές εκθέσεις για να αποποιηθούν τις ευθύνες του παρελθόντος.
Ο Άρχοντας τρέχει να μαζέψει τις «τρύπες» στη στέγη, τις ανεπαρκείς θερμαντικές μονάδες και τα λάθη στον σχεδιασμό, ενώ οι «σύμμαχοί» του παίζουν το παιχνίδι της ηρωικής εξόδου, λίγο πριν τις μεγάλες αλλαγές στο Παλάτι.
Χρησιμες πληροφορίες: Οι πολίτες των Τρικάλων οφείλουν να καταλάβουν ότι το κρύο ντους δεν οφείλεται στην έλλειψη ζεστού νερού, αλλά στην ψυχρολουσία ενός σχεδιασμού που βασίστηκε στον εντυπωσιασμό και όχι στην ουσία. Η υπομονή είναι αρετή, ειδικά όταν προσπαθείς να κολυμπήσεις σε μια πισίνα που σχεδιάστηκε για να καλλιεργεί… ντομάτες.
Σημείωση: Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, επιστολές ή κολυμβητήρια που θυμίζουν θερμοκήπια, είναι εντελώς συμπτωματική και αποτελεί μέρος του λαϊκού μας μύθου.
