Στον παρόχθιο άξονα του Ληθαίου, εκεί όπου καθημερινά κινούνται πεζοί και ποδηλάτες, η διαδρομή συναντά μία από τις γέφυρες της πόλης.
Στο σημείο υπάρχει διάβαση και ράμπα για αμαξίδια. Τουλάχιστον στα χαρτιά και στην πρώτη ματιά.
Η ράμπα φαίνεται στενή, απότομη και φθαρμένη, ενώ ο στύλος που βρίσκεται δίπλα της περιορίζει ακόμη περισσότερο τον χώρο.
Ένας άνθρωπος που κινείται με αναπηρικό αμαξίδιο πώς ακριβώς θα κατέβει από εκεί και πώς θα συνεχίσει με ασφάλεια τη βόλτα του;
Οι περισσότεροι περνάμε δίπλα από τέτοια σημεία χωρίς να τα προσέχουμε. Οι κακοτεχνίες, τα μπαλώματα και οι αστοχίες έχουν ενσωματωθεί τόσο πολύ στην εικόνα της πόλης, ώστε μοιάζουν σχεδόν φυσιολογικά.
Δεν είναι όμως φυσιολογικά για εκείνον που χρειάζεται τη συγκεκριμένη ράμπα. Αυτό που για τους υπόλοιπους είναι ένα ακόμη στραβό πεζοδρόμιο, για έναν χρήστη αμαξιδίου μπορεί να είναι ένα εμπόδιο που δεν ξεπερνιέται.
Και κάπου εδώ η «έξυπνη πόλη» του 2026 συναντά την πραγματικότητα. Γιατί τι ακριβώς μας λένε για εξυπνάδες και προσβασιμότητα, όταν ένα έργο σαν αυτό εκθέτει την πόλη σε μία από τις πιο πολυσύχναστες διαδρομές της;
Άραγε, ποια Τεχνική Υπηρεσία σχεδίασε, ενέκρινε και παρέλαβε αυτό το σημείο; Ποιος υπέγραψε ότι αυτή η ράμπα πληροί τις προδιαγραφές ασφαλείας;
Μάλλον η συγκεκριμένη ράμπα σχεδιάστηκε για έξυπνα αμαξίδια. Από εκείνα που κατεβαίνουν μόνα τους και κάνουν και λίγο παρκούρ.
